De wereldwijde staalproductie daalde in 2025, maar wat zeggen de cijfers echt?

De wereldwijde staalproductie daalde in 2025, maar voorzichtig optimisme tekent zich af voor 2026. Wat zeggen de cijfers, en wat betekent dit concreet voor de metaal-, las- en maakindustrie?

Wordsteel.org

In 2025 kromp de wereldwijde staalproductie met circa 2%, vooral door lagere output in China. Voor 2026 verwachten analisten een lichte groei in de vraag, gedreven door infrastructuurinvesteringen, groei in India en stabiliserende economische omstandigheden.

De staalindustrie heeft een bewogen jaar achter de rug. Volgens cijfers van de World Steel Association daalde de wereldwijde ruwe staalproductie in 2025. Deze terugval weerspiegelt de bredere economische onzekerheid, maar maskeert tegelijkertijd belangrijke regionale verschillen.

Voor bedrijven in de metaal-, las- en maakindustrie zijn deze ontwikkelingen meer dan statistiek. Zij bepalen materiaalprijzen, levertijden, investeringsbeslissingen en de manier waarop productieprocessen worden ingericht. 

Wereldwijde staalproductie in 2025

De World Steel Association rapporteerde dat de wereldwijde ruwe staalproductie in 2025 uitkwam op ongeveer 1,85 miljard ton. Dat is een daling van circa 2% ten opzichte van 2024. Met name in de tweede helft van het jaar werd een duidelijke afkoeling zichtbaar.

  • China bleef de grootste producent, maar met lagere volumes
    De Chinese staalproductie daalde door een zwakke vastgoedsector en overheidsmaatregelen om overcapaciteit terug te dringen.
  • India liet juist een stevige groei zien
    Investeringen in infrastructuur en industrie zorgden voor een aanhoudende groei van zowel productie als binnenlandse vraag.
  • Europa bleef onder druk staan
    Hoge energieprijzen, strengere regelgeving en beperkte vraag hielden de productie op een relatief laag niveau.

Belangrijkste oorzaken van de daling

De afname van de wereldwijde staalproductie in 2025 is het resultaat van een samenloop van economische, geopolitieke en structurele factoren. Deze factoren versterken elkaar en zorgen gezamenlijk voor druk op zowel vraag als productie, met name in de grootste staalproducerende regio’s.

  • Verzwakte vastgoed- en bouwsector in China
    De aanhoudende crisis in de Chinese vastgoedmarkt had een directe en aanzienlijke impact op de staalvraag. Minder woningbouw en infrastructuurprojecten betekenden een lagere afname van walsproducten, betonstaal en constructiestaal. Omdat China verreweg de grootste staalverbruiker ter wereld is, werkte deze terugval door in de wereldwijde productiecijfers.
  • Geopolitieke spanningen en handelsbeperkingen
    Spanningen tussen grote economieën, met name tussen de Verenigde Staten, China en Europa, zorgden voor een toenemende inzet van importheffingen, antidumpingmaatregelen en beschermende regelgeving. Deze maatregelen verstoren internationale staalstromen en maken producenten terughoudender met investeren in capaciteit en modernisering.
  • Structurele overcapaciteit, met nadruk op de VS en China
    Ondanks lagere vraag blijft de wereldwijde staalcapaciteit hoog. In zowel China als de Verenigde Staten is sprake van structurele overcapaciteit, waardoor productie regelmatig hoger ligt dan de daadwerkelijke marktbehoefte. Dit leidt tot prijsdruk, hogere exportvolumes en toenemende spanningen op internationale markten.

Vooruitzicht voor 2026: lichte groei verwacht

Ondanks de krimp in 2025 zijn de vooruitzichten voor 2026 gematigd positief. Prognoses wijzen op een lichte groei van de wereldwijde staalvraag, mits de macro-economische omstandigheden verder stabiliseren.

  • Verwachte groei van de staalvraag met 1 tot 1,5%
    Een bescheiden herstel, maar voldoende om de markt te stabiliseren.
  • Infrastructuurprojecten als groeimotor
    Overheidsinvesteringen in infrastructuur spelen een sleutelrol in het aantrekken van vraag.
  • India en opkomende economieën ondersteunen de markt
    Groei verschuift steeds meer richting Azië buiten China.

Staalprijzen en strategische voorraadvorming

Door de krappere productie in 2025 en de verwachte lichte groei van de vraag in 2026, is het aannemelijk dat de staalprijzen **lichte druk omhoog** zullen ervaren. Voor bedrijven in de metaal-, las- en maakindustrie betekent dit dat **strategische voorraadvorming** belangrijker wordt. Niet letterlijk dozen staal opslaan, maar wel slim plannen, inkopen en productieprocessen optimaliseren om risico’s te beperken. Met andere woorden: figuurlijk staal hamsteren kan dit jaar een competitief voordeel opleveren.

Risico’s en aandachtspunten

Hoewel de vooruitzichten voor 2026 voorzichtig positief zijn, blijft de staalmarkt kwetsbaar. Een aantal structurele risico’s kan het verwachte herstel afremmen of vertragen. Voor bedrijven in de keten is het daarom belangrijk om deze aandachtspunten scherp in beeld te houden.

  • Aanhoudende wereldwijde overcapaciteit
    De mismatch tussen beschikbare productiecapaciteit en daadwerkelijke vraag blijft een belangrijk risico. Overcapaciteit zorgt voor blijvende prijsdruk en kan leiden tot agressieve exportstrategieën, met name vanuit Azië en Noord-Amerika.
  • Toenemende handelsbescherming
    Landen proberen hun eigen staalindustrie te beschermen door middel van heffingen, quota en regelgeving. Hoewel dit lokaal verlichting kan geven, vergroot het wereldwijd de marktverstoring en onzekerheid voor afnemers.
  • Gevolgen van de energietransitie
    De overstap naar duurzamere productiemethoden vraagt forse investeringen van staalproducenten. Hogere kosten voor energie, CO₂-heffingen en vergroening kunnen de concurrentiepositie van traditionele producenten onder druk zetten.
  • Economische onzekerheid
    Renteontwikkelingen, inflatie en geopolitieke instabiliteit blijven van invloed op investeringsbeslissingen in bouw, infrastructuur en industrie, en daarmee op de staalvraag.

Gevolgen voor lassen en productieprocessen

De druk op kosten en kwaliteit vertaalt zich in een toenemende aandacht voor beheersbare en reproduceerbare lasprocessen.

  • Meer gebruik van synergische en digitale lasmachines
    Deze systemen ondersteunen lassers bij instellingen en zorgen voor meer consistentie.
  • Kwaliteitscontrole tijdens het proces
    Monitoring tijdens het lassen voorkomt herstelwerk en afkeur achteraf.
  • Dataregistratie en traceability
    Vastleggen van lasdata wordt steeds belangrijker voor kwaliteitsborging en certificering.

Rol van automatisering en slimme ondersteuning

Niet elke toepassing leent zich voor volledige robotisering. Wel groeit de inzet van slimme ondersteuning bij handmatig en mechanisch lassen, waarbij technologie het vakmanschap versterkt.

  • Realtime feedback op lasparameters
    Sensoren en software helpen afwijkingen vroegtijdig te signaleren.
  • Constantere laskwaliteit onder wisselende omstandigheden
    Variaties in materiaal en positie worden beter opgevangen.
  • Minder herstelwerk en lagere foutkans
    Dit draagt direct bij aan lagere productiekosten en hogere betrouwbaarheid.

Conclusie

De wereldwijde staalindustrie bevindt zich in een overgangsfase. 2025 markeerde een jaar van afkoeling, met een duidelijke daling van de productie als gevolg van economische tegenwind, geopolitieke spanningen en structurele overcapaciteit. Tegelijkertijd laten de cijfers en marktverwachtingen zien dat de sector veerkrachtig blijft en zich voorbereidt op een periode van voorzichtig herstel.

Voor 2026 wordt geen explosieve groei verwacht, maar wel een stabilisatie en lichte toename van de staalvraag, vooral gedreven door infrastructuurprojecten, industrialisatie in opkomende economieën en selectieve investeringen in Europa en Noord-Amerika. Regionale verschillen blijven daarbij groot, wat flexibiliteit en strategische keuzes steeds belangrijker maakt.

Voor bedrijven in de metaal-, las- en maakindustrie betekent dit een verschuiving van focus: van volumegroei naar efficiëntie, betrouwbaarheid en kwaliteit. Schommelende staalprijzen, druk op marges en strengere duurzaamheids- en regelgevingseisen dwingen bedrijven om processen te optimaliseren en slimmer te produceren.

Investeringen in moderne lasapparatuur, digitale procesbewaking en ondersteunende technologieën zoals vision-based systemen en dataregistratie spelen hierin een sleutelrol. Niet als vervanging van vakmanschap, maar als versterking ervan. Bedrijven die erin slagen om flexibiliteit te combineren met consistente kwaliteit, zijn het best gepositioneerd om te profiteren van het verwachte herstel in 2026 en daarna.

Bronnen en referenties

  • World Steel Association – Global crude steel production & Short Range Outlook
  • Reuters – Internationale staalmarktanalyses
  • S&P Global Commodity Insights – Rapporten over staal en overcapaciteit
  • EUROFER – Europese staalmarktontwikkelingen
  • Vakpublicaties binnen de metaal- en maakindustrie

Redactionele disclaimer: Dit artikel is opgesteld op basis van openbaar beschikbare informatie en dient uitsluitend ter informatie. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. Merknamen en handelsnamen worden uitsluitend gebruikt ter identificatie.

Terug naar Homepage

Terug naar blog